Pałac Kawalera

„Dom Kawalerów”, został zbudowany w latach 1903-1906 dla podejmowania znamienitych gości. Na elewacji budynku umieszczono wykutą w piaskowcu datę „MDCCCCIII” (1903) związana właśnie z jego budową.  „Dom Kawalerów” to dzieło niemieckiego architekta Ernesta von Ihne.
Na polowania i uczty do Świerklańca przybywał cesarz Wilhelm II ze swoja świtą. Hencklów chętnie odwiedzali również przedstawiciele arystokracji pruskiej oraz innych znakomitych rodów europejskich. Wszystkie detale architektoniczne, w tym m.in. gzymsy, narożniki, cokół wykonano z piaskowca, a lico wymurowano z cegły klinkierowej. Z przepychem urządzono wnętrza. Znalazły tam miejsce cenne meble, obrazy, rzeźby, amerykańskie wanny royal, podłogi z dębowego parkietu, posadzki z marmuru, oraz doskonale działające centralne ogrzewanie. Po zakończeniu II wojny światowej obiekt został odrestaurowany i służył jako ośrodek szkoleniowy dla górnictwa. Obecnie Dom Kawalerów nazywany jest Pałacem Kawalera. Do końca marca 2015 roku mieściły się w nim trzygwiazdkowy hotel, restauracja i kawiarnia, prowadzone przez gminę. Władze samorządowe postanowiły jednak wprowadzić pewne zmiany organizacyjne. Pomieszczenia restauracji i kawiarni Pałacu Kawalera, w drodze publicznego konkursu, zostały wydzierżawione prywatnemu podmiotowi. Część hotelowa aktualnie jest nieczynna.
Pałac w Nakle Śląskim
W Nakle Śląskim znajduje się pałac zwany tez zamkiem. W połowie XIX wieku Hugon von Donnersmarck, z tzw. katolickiej linii rodu (protestancka miała rezydencję w sołectwie Świerklaniec), wybudował na miejscu starego murowanego zamku rycerskiego, rezydencję w stylu neogotyckim. Po czasie budowla została nieco przebudowana przez Łazarza Henckel von Donnersmarcka i w takiej postaci przetrwała do dziś. Zamek zamieszkiwany był przez Hencklów do 1945 roku, kiedy to zmuszeni byli oni go opuścić. Po II wojnie światowej rezydencja była siedzibą szkoły rolniczej. W pierwszej dekadzie XXI wieku placówka jednak opuściła historyczne mury zamkowe i przeniosła się nieopodal do innego budynku. Dziś zamek, przypominający bardziej pałac, to siedziba Centrum Kultury Śląskiej, samorządowej instytucji kultury Powiatu Tarnogórskiego, która stawia sobie za cel prezentowanie szerokiej palety barw regionalnej kultury i historii. Odbywają się tu koncerty, wystawy, spotkania autorskie.
Wspomnienie Starego Zamku w Świerklańcu

Stary Zamek - Powstał już w XIV w. kiedy świerklanieckie ziemie należały do Piastów. Zamek założono na otoczonej fosą wyspie na planie owalnym, z dziedzińcem oraz wieżą. Był przebudowywany przez kolejnych jego właścicieli. Książę opolski Jan II Dobry w XVI w. wybudował ceglany mur obwodowy. Ród Henckel von Donnersmarck zadomowił się tu na początku XVII w., a Karol Maksymilian dokonał na przełomie lat 70. i 80. tegoż stulecia gruntownej przebudowy siedziby rodu. Powstał prostokątny dziedziniec arkadowy. W XIX w. Karol Łazarz nadał zamkowi styl neogotyku angielskiego. Podwyższono go o jedno piętro, a w części zachodniej powstały dwa skrzydła z narożnymi basztami i otwartym dziedzińcem. Syn Karola Łazarza, Guido, podwyższył wieże i dobudował dwie kolejne oraz czwartą kondygnację. W 1912 roku doprowadzono do zamku prąd i założono centralne ogrzewanie. Zamek, do którego wjazdy strzegły dwa posągi lwów, w tym czasie był siedzibą administracji dóbr książęcych. Budowla w 1945 roku spłonęła, a jego ruiny wysadzono w powietrze na początku lat 60. XX w.

Wspomnienie Małego Wersalu w Świerklańcu

Mały Wersal - Powstał na przełomie lat 60. i 70. XIX wieku na zlecenie Guido Henckel von Donnersmarcka. Spełnił on życzenie swojej pierwszej żony, markizy Blanki de Paiva. Budowniczowie podczas tej inwestycji musieli się zmierzyć z wieloma problemami. Rezydencja powstawała na podmokłym terenie, dlatego w ziemię wbito ponad 2000 długich dębowych pali, na które wylano fundamenty.Nie zachowały się szkice projektów pałacu z wyjątkiem jednego rysunku, znajdującego się w Musee d’Orsay w Paryżu. Projekty nie były publikowane, gdyż pałac tworzyli francuscy artyści dla niemieckiego hrabiego, gdy stosunki oby państw były bardzo napięte. Projekt Małego Wersalu opracował Hector Lefuel, nadworny architekt francuskiego cesarza Napoleona III. Lefuel realizował m.in. wielkie zlecenie połączenia pałacu Tuileries i Luwru w Paryżu. Dla Hencklów w Świerklańcu opracowali też m.in. Emmanuel Fremiet (autor rzeźb na tarasie), firma Christofle oraz Charles Rissignneux. Ten ostatni urządzał m.in. pałac wicekróla Egiptu. W Małym Wersalu było około 100 pomieszczeń.